Jaarwisseling

Vijf jaar geleden ben ik begonnen met het maken van een vision board aan het begin van het nieuwe jaar. Ik zat toen heel erg in mijn spiritualiteit en manifestatie fase. Een heleboel van de gewoontes die ik mezelf toen had aangeleerd zijn alweer vervaagd, maar deze is gebleven. 

Ik hang het bord niet vol met geld dat ik wil verdienen, fysieke dingen die ik wil hebben of kleren die ik wil kopen, maar juist met afbeeldingen die hele specifieke gevoelens bij me oproepen. Verlangens die ik het aankomende jaar (weer) wil ervaren. Zodat ik elke keer herinnerd word aan hoe ik wil dat mijn leven voelt. Ik zet het bord naast m’n bed neer en elke ochtend valt mijn oog erop. Soms bewust, soms ongemerkt tijdens het opstaan, maar ik zie het elke dag. 

Het is zo bijzonder om te zien hoe de foto’s waar ik me tot aangetrokken voel zijn veranderd in de afgelopen jaren. Ik kijk alle albums van voorgaande jaren even door voor het geval dat er wat tussen zit wat met me resoneert en ik zie mezelf veranderen. Ik herken de foto’s die ik de jaren ervoor heel bewust heb uitgekozen, maar vaak voel ik er helemaal niks meer voor. En kies ik nu plaatjes uit waar ik me nooit eerder tot aangetrokken zou hebben gevoeld.

Tijdens het hele jaar dat ik naat het bord kijk ben ik actief op zoek naar de emoties die de foto’s in me omhoog halen. Sommige jaren lukt dat beter dan anderen. 

Het is nu bijna het einde van 2024 en ik begin langzamerhand te reflecteren op de voorgaande 12 maanden. Het overkoepelende gevoel dat ik over dit jaar heb is dat van onzekerheid, zeker als ik het vergelijk met het jaar daarvoor. Misschien moet ik dat ook helemaal niet doen, mezelf vergelijken met een vorige versie van ik. Maar als ik alleen al kijk naar de gevoelens en gedachten die ik het grootste gedeelte van dit jaar heb gehad zijn die zó anders dan in 2023.

Ik weet dat ik een hele andere versie van zelfverzekerdheid had dan die ik nu aan het opbouwen ben, maar soms voelt het alsof ik achteruit gegaan ben in plaats van vooruit. En ja, dan gaan mijn gedachten wel eens op de loop met me. Wie wil er nou achteruit gaan in zelfvertrouwen?

Het is ook niet alsof ik de enorme groei die ik afgelopen jaar heb doorgemaakt niet zie. Of dat alle superleuke, fijne momenten die ik met familie, vrienden, geliefden en solo heb meegemaakt niet meetel. Ik heb echt een goed jaar gehad, waarin ik een heleboel nieuwe dingen heb ondernomen en heel gelukkig ben geweest. 

Ondanks de twijfels die er in m’n hoofd rondspoken, kies ik ervoor om vol goede moed de laatste paar dagen van dit jaar te ervaren. En dan met heel veel nieuwsgierigheid en enthousiasme aan het nieuwe jaar te beginnen. Ook al is het maar een simpele woensdag midden in de week. Ik vind het heerlijk om helemaal in het symbolisme ervan mee te gaan.

Previous
Previous

In de bieb

Next
Next

Een tekstje voor de continuïteit