Een tekstje voor de continuïteit

Ik forceer mezelf om het wekelijks schrijven weer op te pakken, wel  op een lieve stimulerende manier natuurlijk. Niet dat je zou zeggen dat ik dat ooit eerder heb gedaan, afgaand op het aantal blogs dat ik hier heb gepubliceerd, maar er was een tijd dat ik dagelijks schreef. Het leven is daar weer eens tussengekomen. 

Deze tekst schrijf ik ook in het Nederlands, in tegenstelling tot de vorige paar. Het is misschien onduidelijk voor lezers, maar mijn brein trekt zich nou eenmaal naar beide talen. Ik heb besloten me er maar gewoon aan over te geven, ondanks dat het misschien niet enorm handig is voor de mensen die dit lezen. Als mensen dit ooit lezen.

Met de enorme hoeveelheid websites, social media en content die zich in de wereld bevindt, kan ik me altijd maar nauwelijks voorstellen dat mensen de mijne zullen vinden. En dan ga ik puur van mijn eigen gedrag uit. Alleen als ik op insta of tiktok nieuwe accounts tegenkom ben ik geneigd deze te onthouden of vaker te bezoeken. En zelfs dan vergeet ik het grootste gedeelte weer. Laat staan als je alleen een website van een vreemde tegenkomt.

Ik moet zeggen dat mijn gevoelens daarover echt 50/50 zijn. Aan de ene kant hoop ik altijd stiekem dat er ten minste 1 iemand hier per ongeluk op belandt en iets van vermaak uit deze tekstjes haalt. Aan de andere kant ben ik zo dankbaar voor mijn anonimiteit. 

Ik kan het genot ervaren van schrijven en werk publiceren, zonder dat daar ook maar enige consequentie aan hangt. Ik krijg geen reacties, geen comments, geen commentaar op wat ik doe, vind en ben. Geen bekritiserende of ronduit hatelijke reacties, maar ook geen verwachtingen waar ik aan moet voldoen. 

Wat ik schrijf brengt overduidelijk geen geld in, dus ik ben niet afhankelijk van mijn creativiteit. Als ik een tijdje hele andere dingen aan m’n hoofd heb, zit niemand te wachten tot ik weer iets publiceer. Ik ben heel erg blij met dat voorrecht, al moet ik mijn brein daar af en toe nog wel aan herinneren.

Laat mij maar lekker schrijven voor de lol. Ik typ veel te serieuze of motiverende berichten die waarschijnlijk helemaal niet op een blog horen, maar die ruimte heb ik! Mocht je wel nog typische blog/content willen lezen; vandaag heb ik courgettesoep met brood gegeten die mijn vriend vers gemaakt heeft. Maar naderhand had ik nog trek en uit luiheid heb ik toen maar een boterham met pindakaas en hagelslag gemaakt. Nederlandser kan haast niet ;)

Previous
Previous

Jaarwisseling

Next
Next

Chasing peace